เข้าเรื่องเลยเนอะ....เรื่องมีอยู่ว่า.. (แบบสั้นเนื้อๆนะคะ..หรือไม่สั้นหว่า...เอิ้กก)
เราทำการซื้อขายกับน้องคนหนึ่งในเวปนี้ และเหตุการณ์เกิดขึ้นคือ..
เราโทรคุยกับน้องตกลงนัดสถานที่เพื่อดู/ซื้อ/ขายสินค้ากัน โดยเราเสนอว่าจะโอนเงินให้น้องก่อนจำนวนหนึ่งเพื่อประกันว่าจะซื้อของกับน้องแน่ๆ แบบว่าไม่นัดแล้วหายอ่ะ..ว่างั้นเหอะ เราจึงทำการโอนเงินจำนวนหนึ่งให้น้องก่อนที่จะไปตามที่นัดเจอกัน
เมื่อเจอกันแล้ว ก้อดูสินค้า โดยเราสนใจสินค้าของน้อง 3 ชิ้นด้วยกัน ต่อรองราคาโดยเราบอกว่า..
เรา (ลูกค้า) : โอเค 2 ชิ้นนี้รวมเป็น xxxxx บาทนะคะ
น้อง (แม่ค้า) : โอเคค่ะ พี่ไม่เอาชิ้นที่ 3 นี้ด้วยหรือคะ
เรา (ลูกค้า) : น้องให้ราคา ooooo บาทไหมล่ะคะ
น้อง (แม่ค้า) : ไม่ได้ค่ะ
เรา (ลูกค้า) : งั้นเอางี้ พี่ไปกดตังเพิ่มก่อน ระหว่างนี้น้องตัดสินใจละกันนะคะ
น้อง (แม่ค้า) : โอเคค่ะ
.....เราไปกดตังค์เพิ่ม...และกลับมาละ
เรา (ลูกค้า) : (ยื่นเงินให้น้อง xxxxx บาท) น้องนับแล้วบอกว่า..
น้อง (แม่ค้า) : พี่คะ..มันแค่ xxxxx บาท นี่คะ
เรา (ลูกค้า) : ค่ะ ก้อ 2 ชิ้นไง
น้อง (แม่ค้า) : อ้าว พี่ไม่เอาชิ้นที่ 3 ด้วยหรอคะ
เรา (ลูกค้า) : ก้อน้องให้ oooooบาทไหมล่ะ
น้อง (แม่ค้า) : ให้ค่ะ
.....เราจึงหยิบเงินเพิ่มให้น้องเป็น ooooo บาท...
แล้วการซื้อขายก้อจบลงด้วยดี แยกย้ายกันไป ..(ไม่มีการเอ่ยถึงเรื่องเงินมัดจำแม้เพียงเศษเสี้ยว)
หลังจากที่เรากลับมาบ้าน เช็คยอด ก้อนึกขึ้นได้ว่า..เอ๊ะ...เรามีโอนค่ามัดจำไปด้วยนี่หว่า..เหอๆๆ....โทรหาน้องดีกว่า...
ว่าแล้วก้อโทรศัพท์ และสนทนากับน้องเกือบครึ่งชั่วโมงดังนี้..
เรา (ลูกค้า) : น้องคะ พี่ลืมไปว่าพี่โอนมัดจำให้น้องไปด้วยอ่ะค่ะ
น้อง (แม่ค้า) : อ๋อค่ะ ก้อหักกับค่าสินค้าที่พี่ซื้อไปแล้วไงคะ
เรา (ลูกค้า) : เอ๋...ยังนะคะ เพราะพี่ให้เงินน้องไปจำนวน ooooo บาท ยังไม่ได้หักที่มัดจำเลยอ่ะค่ะ
น้อง (แม่ค้า) : หักแล้วค่ะ ..หนูคิดบวกเพิ่มในราคา ooooo บาทแล้วค่ะ
เรา (ลูกค้า) : เอ่ออ...พี่เข้าใจว่าราคาที่เราตกลงกันจำนวน ooooo บาท ยังไม่รวมถึงเงินมัดจำที่โอนไปก่อนหน้านะคะ
น้อง (แม่ค้า) : แต่หนูจำได้อยู่ในหัวแม่นเลยค่ะ ไม่เคยลืม และหนูก้อคิดราคาเพิ่มเข้าไปในราคา ooooo บาทด้วยค่ะ
เรา (ลูกค้า) : งั้นทำไมน้องไม่พูดออกมาด้วยล่ะค่ะ เพราะพี่เองลืมไปสนิทเลยค่ะ
น้อง (แม่ค้า) : หนูคิดว่าพี่ก้อน่าจะจำได้และคิดเหมือนหนู เพราะพี่เป็นคนโอนเงินให้หนูเอง
การสนทนายาวไปเรื่อยๆ สำหรับเรา... แรกเริ่มแค่โทรหาเพราะกะจะบอกน้องว่า ไว้คราวหน้าพี่อุดหนุนใหม่ ต้องมาลดให้พี่นะ..(อิอิ..คิดการเสียตังซะไกลเชียว)
แต่..ยิ่งคุย ยิ่งรู้สึกว่าน้องแม่ค้ามีอารมณ์มากขึ้น เราก้อเริ่มมีอารมณ์เช่นกัน ระหว่างสนทนามีคำพูดมากมายเกิดขึ้น สร้างความรู้สึกกระอักกระอ่วนขึ้นกับเรา และคิดว่ากับน้องแม่ค้าด้วย... มีความรู้สึกขัดแย้งเกิดขึ้นจากความคิดที่แตกต่างกันจากทั้ง 2 ฝ่าย...
คำพูดหลักๆของเราในบทสนทนาคือ..
พี่ผิดเองที่ลืมเงินมัดจำ + แต่ถ้าน้องจำได้ก้อน่าจะพูดถึงเงินมัดจำด้วยสิ
คำพูดหลักของน้องแม่ค้าคือ..
หนูจำได้แม่นไม่เคยลืมเลยสำหรับเรื่องเงินมัดจำ + หนูเพิ่งขายครั้งแรก + แม่ค้า/ลูกค้า / การซื้อขายกับคนอื่นๆก้อประมาณว่าเมื่อซื้อขายเรียบร้อยแยกย้ายกันไปแล้ว คือจบ.
[size=+2]สรุป...เงินจำนวนนั้น เรายกให้น้องไปเลยค่ะ ..
[size=+3]คำถามค่ะ...........
[size=+3]ในกรณ๊แบบนี้..ระหว่างการซื้อขายควรมีการกล่าวถึงเงินมัดจำหรือป่าวคะ หรือควรระลึกและจดจำได้เองทั้ง 2 ฝ่าย
อยากทราบจิงๆค่ะ ว่าปัจจุบันนี้ คนเล่นเวปนี้มีหลักการซื้อขายอย่างไรค่ะ
เนื่องจากเราเล่นเวปนี้มานานแล้ว ตั้งแต่สมัยสมัยยังเป้นมายแอลวี แต่ระยะหลังเวปนี้เป้นที่รู้จักและเปิดกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ (เป็นเรื่องน่ายินดีจิงๆ) ประกอบกับต้องมาช่วยธุรกิจที่บ้าน จึงทำให้ห่างหายไปนานพอสมควร และเพ่ิงมีโอกาสเข้ามาเล่นใหม่ เมื่อประมาณเดือนที่ผ่านมานี้เอง........
.......หรือว่า.............เราจะแก่เกินไปที่จะมาซื้อขายกับเด็กๆแล้วหรือนี่
รบกวนขอทราบความคิดเหนของเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ในเวปนี้หน่อยนะคะ
ขอบคุณทุกคน + sbn ด้วยค่ะ
ปล. หากลงผิดห้อง ต้องขออภัยล่วงหน้านะคะ..แต่พยายามเลือกห้องที่น่าจะถูกที่สุดแล้วนา.. >_<
Downtown
HOT
HITS
NEW